Postoje studiji koji rade fotografiju.
I postoje oni koji je žive generacijama.
Foto Veraja iz Metkovića pripada ovoj drugoj kategoriji.
Od vremena kada je Fabijan Lisičić bilježio najvažnije trenutke doline Neretve, preko Ive Veraje koji je tu priču nastavio, pa do Marina danas – ovo je kontinuitet koji se ne može naučiti niti kopirati.
Kroz sve te godine tehnologija se mijenjala.
Od filma i kemije, preko minilabova, pa do današnjeg inkjeta.
Fotografija koja prati ovu priču nastala je spontano – Ivo Veraja i moja malenkost stojimo ispred dva svijeta koja se na prvi pogled razlikuju, ali u stvarnosti čine jednu cjelinu. S jedne strane Frontier 330 iz 2003., s druge novi Epson SureColor SC-P8500D. Između njih nije samo razlika u tehnologiji, nego i u vremenu, iskustvu i poslu koji je kroz njih prošao.
Nova generacija donosi veću fleksibilnost u radu – mogućnost istovremenog ispisa na različitim medijima poput canvasa i foto papira, uz manju potrošnju i učinkovitiju proizvodnju. Ali ono što ostaje isto je pristup poslu.
Fotografija kod Veraje nikada nije bila samo “usluga”.
To su događaji koji se ne ponavljaju, uspomene koje treba sačuvati i arhiva koja ima stvarnu vrijednost za cijeli kraj.
Takve priče ne nastaju preko noći.